bayram

Kusursuz bir kalabalık
Sabahın bir körü
Duyguların, yaşanmışlıkların her türlüsü
Ayrı kalmak ve birleşmek için, aynı zamanda
Bir yere geliyor ya da başka bir yerlere dağılıyor…

Yüreğinde koca bir umut bizimkinin;
Tıpkı o bayram sabahlarında olduğu gibi
Namazdan ötürü kırışmış elbisenin farkında olmadan
Çok güzel göründüğünü,
Veya geçit töreninden bitkin düşmüş vücudunun
Çok sağlıklı olduğunu düşünüyor;
Çocukların en güzeli o!
Otobüsten o iniyor bunlar olup biterken,
Ufaklığın kafasında kurduğu hayal:
Oturtulacağı koltuk!

O bir günde tüm dünyasını
Değiştireceğini sanıyor bu sayede!
Bilmediği şey ise;
Büyüklerin dünyasında böyle şeylerin olmadığı!

Bayram sona erdiğinde kız;
Her büyük, büyümüş, ya da büyüyen insan gibi,
İndirecek bizimkini koltuğundan yüreğinin,
Çünkü kız büyüyor,
Tanıyor hayatı, değişiyor!
Bu pelerini takıp “superman” olmaya benzemiyor!
Oysa, inandığında uçabileceğini bile
Kestiriyordu, hafiften…

Düş devam ediyor:
Yolculuk sürerken raylarda,
Başına gelen şeyin,
Kimsenin başına gelemeyecek güzellikte,
Ya da kusursuzlukta olduğuna inanmakta!
Dünyanın en güçlü kollarına sahip,
Bir şeyler taşırken…

İlk kez öptüğünde onu;
Borçlarını ödeyemeyen adam umurunda değil!
Durakta, parkta bekleşenler, kavga edenler,
Moda takipçisi alışverişçiler…
Başka bir dünyasal dert ona göre değil,
Bu gökkuşağı yarıküresinde!
Karanlıktan korktuğu bile gelmiyor
Aklına desem yeridir.

Bir anlık yalnız kalışında;
Annesinin elini bıraktığı
O pazar yerini hatırlıyor,
Çingenelerin gelip onu kaçıracağını filan…

Ama düş sürüyor, bayram bitmedi henüz!
Koltukta o var, hala!
Minik yüreğiyle ne kadar iyi şeyler düşünebilirse,
Düşünüyor işte…

Evsizlere üzülmeyi akla getiren türden,
Soğukların olduğu bir sabahta,
Aynı yatağa girmişlerdi:
-Kendisi “superman” olduğundan -
Dünya’ya gönderildiği kusursuz gezegeninden
Bir yerde hissetmişti kendini!
Aldığı koku, duyduğu huzur;
Ancak bilge bir bebek tarafından
Anne rahminde hissedilirdi.

Bir gün, o kalabalıklardan birinde buluyor kendini
Bu kez her şey dursun istiyor,
Ama daha öncekiler gibi değil bu!
Ağzında mide öz sıvısı birikmiş,
Bırakıp, o anda neyi, kimi varsa bırakıp,
Çekip gitmek gerekir sonsuzluğa!

Koltuktan inmiş çoktan
Çünkü herkes büyük ya da büyüyor
İnsanlar, büyüyen insanlar
Onların dünyasında her şey oluyor.
Bilgelik sonsuzluk seviyesinde
Değişiyor her şey…

Kız birini seviyor
Sonra birini, sonra diğerini…
“superman” yok gerçek hayatta
Borçlarını ödeyemeyen adam var
Çingeneler var, çocukları kaçıran!
İnsanlar seviyor,
Çok seviyor ölesiye…
Bayram sadece bir gün!

31/07/2009 – 03:46
selim öndünç